Σχετικά με την Jenner Analytics

Σήμερα είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πόσο φοβόταν ο κόσμος την ευλογιά. Τον 18ο αιώνα σκότωνε στην Ευρώπη περίπου 400.000 ανθρώπους τον χρόνο, και σε πόλεις όπως το Λονδίνο ήταν συνηθισμένη παιδική ασθένεια. Πέθαινε το 20% έως 60% όσων μολύνονταν· στα βρέφη η θνησιμότητα πλησίαζε το 80% στο Λονδίνο και το 98% στο Βερολίνο. Οι περισσότεροι επιζώντες έμεναν με παραμορφωτικές ουλές, και η ευλογιά ευθυνόταν για περίπου το ένα τρίτο όλων των περιπτώσεων τύφλωσης. Ακόμη και τον 20ό αιώνα, πριν από την εξάλειψή της, εκτιμάται ότι σκότωσε 250 έως 500 εκατομμύρια ανθρώπους.

Η καλύτερη διαθέσιμη προστασία ήταν ο ευλογιασμός (variolation): η σκόπιμη μόλυνση ενός υγιούς ανθρώπου με υλικό από φλύκταινα ευλογιάς, που συνήθως ήταν πολύ λιγότερο θανατηφόρα από τη φυσική νόσηση. Ο ίδιος ο Jenner υποβλήθηκε σε ευλογιασμό σε ηλικία περίπου οκτώ ετών, εμπειρία που λέγεται ότι επηρέασε την υγεία του για όλη του τη ζωή. Η μέθοδος κάθε άλλο παρά ασφαλής ήταν: περίπου 1–3% όσων υποβάλλονταν σε αυτόν πέθαιναν, και μπορούσαν να μεταδώσουν την ευλογιά και να προκαλέσουν νέες επιδημίες.

Άλλοι, όπως ο αγρότης Benjamin Jesty το 1774, είχαν ήδη χρησιμοποιήσει τη δαμαλίτιδα για να προστατέψουν τις οικογένειές τους. Η διαρκής συμβολή του Jenner ήταν ότι έθεσε την ιδέα σε δοκιμή. Λίγες εβδομάδες αφού εμβολίασε τον James Phipps με δαμαλίτιδα, εξέθεσε το αγόρι σε υλικό ευλογιάς, και δεν ακολούθησε ασθένεια. Επανέλαβε τη δοκιμή σε άλλα άτομα και, όταν η Royal Society απέρριψε την πρώτη του αναφορά το 1797, δημοσίευσε ο ίδιος 23 περιπτώσεις στο έργο του Inquiry του 1798: πρώιμος, προσεκτικός και συστηματικός έλεγχος, που έδειξε ότι ο εμβολιασμός ήταν αποτελεσματικός και πολύ ασφαλέστερος από τον ευλογιασμό.

Αυτά τα στοιχεία έκριναν το ζήτημα. Ως το 1800 ο εμβολιασμός είχε φτάσει στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, και το 1840 η Βρετανία απαγόρευσε τον ευλογιασμό και προσέφερε δωρεάν εμβολιασμό. Ο εμβολιασμός έγινε στη συνέχεια ουσιώδες μέρος της προσπάθειας που τελικά απάλλαξε τον κόσμο από την ευλογιά.